Αληθές ή ...Άληθες ;
cell
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


1792 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009
14:58

Ο Δημητρός είχε δεν είχε πατήσει τα είκοσι ένα, με νωπές τις μνήμες της φωτιάς και του χαμού στο Μικρασιατικό μέτωπο. Τούτο το «προσκλητήριο» όμως θα τον ξεμάκραινε από τ’ αγαπημένα Χώματα της Ιωνίας…ανεπιστρεπτί!!!

Ένα μπόγο πρόφτασε να δέσει η μάνα η κυρά Παγώνα, τι να πρωτοβάλει μέσα…Λίγα ρούχα, για το Δημητρό με τη Μαρία, και τη μικρή θυγατέρα (Μαρία κι αυτή)… τη  ρ ο δ ο ψ η μ έ ν η  εικόνα του Αι Γιώργη…κι όπου φύγει… φύγει!

Η φωτιά και το λεπίδι των Τσετών τους φέρανε με την ψυχή στο στόμα στο λιμάνι της Κρήνης (Τσεσμέ) μπας και χωρέσουν σε κανένα καΐκι να περάσουνε στη Χίο. Ο Κωνσταντής δεν τόχε σκοπό σε τούτο το διωχμό να φύγει…θα τους περίμενε να γυρίσουν μόλις ηρεμούσαν τα πράγματα, μην τους ρημάξουν το βιός τους(προσπερνώντας το βίο του) όπως στον πρώτο…

Ο λεβέντης του ήταν πια κοτζάμ άντρας, θα φρόντιζε μάνα γυναίκα κι αδελφή έως ότου ξανασμίξουν…

Μάταια η τελευταία παράκληση-ικεσία του γιου να μπει στο καΐκι κι ο πατέρας Κωνσταντής. Μια σταυραγκαλιά  του κι ένα δακρυσμένο φιλί του σε όλους, στα κλεφτά, μαζί με την ευχή του,  ήταν η τελευταία ανάμνηση-αποχαιρετισμός, μπροστά από το καΐκι της φυγής… Μάθανε καιρό μετά για τον μπαμπά τους πως τον σκότωσαν οι Τσέτες …

Κάπου στο ’25, τρία χρόνια μετά το «συνωστισμό» τους και κατόπιν «περιφοράς» των ανά την Ελλάδα –από Μακεδονία μέχρι Πελοπόννησο-καταστάλαξαν καθημαγμένοι στο νότο!

Από τον έναν ήλιο μέχρι τον άλλον ο Δημητρός μούσκευε τις φανέλες, με τη Μαρία να τον συνδράμει και … «υποχωρώντας να τον καθοδηγεί».Τον πονούσε τον κλήρο του, πως μπορούσε να κάνει κι αλλιώς; Κουράγιο όμως είχε και  για βεγγέρες με τους γείτονες πρόσφυγες (πρό..σφιγγες κατά μερικούς…εντόπιους, θου Κύριε φυλακή…).

Σήκωνε το ποτήρι  να τσουγκρίσουν  με π ρ ώ τ η την ευχή «Καλή Πατρίδα!!!», και στη συνέχεια «εις υγείαν».

Η Ζωή τον «φιλοδώρησε» μ’ έναν ακόμη πόλεμο(β’Π.Π), έναν εμφύλιο, μια χούντα  πιο μετά …

Ευτύχησε να «αναστήσει» τρία παιδιά (τόσα επέζησαν προπολεμικά) να παίξει τρία εγγόνια στην ποδιά του και να «βαθύνει» τις ρίζες της οικογένειάς του με καλό κουμάντο, στην καινούρια πατρίδα…..

Πέρασε σχεδόν μισός αιώνας…, μακριά όμως από την Πατρίδα, και η λαχτάρα να την…ξαναδεί τουλάχιστον, δεν έλεγε να ξεθυμάνει!

Μεταξύ 70 και 71, ο, εβδομηντάρης  πια Δημητρός, εκφράζει την επιθυμία  να ταξιδέψει  απέναντι…

Οι δύο γιοί επιλαμβάνονται  της έκδοσης διαβατηρίων για το μεγάλο Ταξίδι οικογενειακώς. Δυστυχώς το επώνυμο ετύγχανε …πολιτικώς «αρχειοθετημένο», τουτέστιν ήταν προαπαιτούμενη η  ενυπόγραφη «αναδίπλωση» …φρονήματος  για την έκδοση των διαβατηρίων.

Μα δεν ήταν μαθημένος σε τέτοιου είδους «επικύψεις» ...   

Το Ταξίδι ματαιώθηκε!

Ο Δημητρός έκτοτε τσούγκριζε –στη χάση και στη φέξη- με ένα χαμηλόφωνο και ορφανό «εις υγείαν», κι η τελευταία …πολύ σύντομα τον εγκατέλειψε…    

Που και που σιγοψιθύριζε το αγαπημένο του … μέχρι τα τελευταία του   :

       «Σαν τέτοια ώρα στο βουνό ο Παύλος πληγωμένος
          Μες στο νερό του αυλακιού ήτανε ξαπλωμένος….»

                                         

                                              Καλά Ταξίδια Δημητρό!!!

      

   «... Δεν μπορεί κανείς να είναι άνθρωπος ξεχνώντας την καταγωγή του. Να θυμάται κανείς από πού βγήκε, που μεγάλωσε, ποιο έθνος τον ανέθρεψε. Μου αρέσει να βλέπει κανείς τους δεσμούς του. Αυτό θα πει ελευθερία…» I. Δραγούμη: « Όσοι Ζωντανοί» 

Και… αυτό, θα πει ελευθερία...

        -.-

Το σχόλιό σας
1199 αναγνώστες
Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009
19:49

 

                                              Ψυχοσάββατο

 

Με ζεστό ακόμη τον «ενθουσιασμό» της δρομολογούμενης (ή δρομολογηθείσης) μεταβίβασης εν όλω ή εν μέρει του Εθνικού Αερομεταφορέα στη MIG, αυθόρμητα ξεπηδούν μερικές απλές(-οϊκές) σκέψεις:

 

Πολλοί εξ ημών τιμήσαμε και τιμούμε την Ο.Α, επιλέγοντας αυτήν για τις ενίοτε μετακινήσεις μας.

 Η Ο.Α με τη σειρά της ανταποδίδει  με την ασφάλεια των πτήσεών της, την εναέρια φιλική εξυπηρέτηση…Σαφώς επιτελεί και εθνικό έργο με τα (όποια) δρομολόγια στις δυσπρόσιτες περιοχές της Ελλάδος. Σαφώς και συγκινεί τους Έλληνες το Σήμα , το Όνομα …και η διατήρησή των.

(θα διατηρηθούν;)

 

Ως «εθνικό κεφάλαιο» ,όμως, υπολείπεται των …Ασφαλιστικών Οργανισμών, του Ελληνικού Φυσικού Πλούτου, της Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς, του Επιπέδου Διαβίωσης των πολιτών αυτής της Χώρας.

 

Πόσες φορές θα πρέπει να πουλήσουμε την Ο.Α για τα τοκοχρεολύσια του 2009(12δις €;) ;

Αν αδυνατούμε ως κράτος να κουμαντάρουμε την Ο.Α , την πουλάμε και…καθαρίσαμε,

πώς σκοπεύουμε να «καθαρίσουμε» με τα υψηλότερης και στρατηγικότερης σημασίας

Ακανθώδη και Ζέοντα Εθνικά Κεφάλαια, όπως της Παιδείας της Υγείας του Φυσικού και Πολιτιστικού Πλούτου του Δικαιώματος στο Όνειρο(ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό στη ζωή του καθενός ποιοτικά και ποσοτικά)...

 

Εν πάση περιπτώσει οι «μεσίτες» δεν έχουν το δικαίωμα υπογραφής συμβάσεων αγοραπωλησίας  άνευ «πληρεξουσίου».

 

Προσέχουμε ως Πολίτες πού προσφέρουμε το  πληρεξούσιό μας...

Kαι γιατί Πληρεξούσιο κι όχι άμεση παρουσία με Δημοψήφισμα, επί Τούτου

στη διαχείριση Εθνικών Κεφαλαίων;

Συμπολίτισσα της Βουλής είναι και …η Εκκλησία του Δήμου… με την τεχνολογία-διαδίκτυο(e-ψήφος) να «αμβλύνει» ενδεχομένως το «πληθυσμιακό μειονέκτημα» του σήμερα…

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
3307 αναγνώστες
12 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009
15:12

ομιλία του καθηγητή Ξ.Ζολώτα το Σεπτέμβριο του 1957 στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο:

 

 «I eulogize the archons of the Pan ethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza of Hellas. With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous οrganizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized. Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a pan ethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic. I apologize for my eccentric monologue.
I emphasize my eucharis ties to you. Kyrie, to the eugenic and generous American ethnos and to the organizers and protagonists of this aphictiony and the gastronomic symposia.»

 

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

Των Απόκρεω, Εύρεσις λειψάνων αγίων μαρτ. εν Ευγενίοις

 

…και η γλώσσα μας ενδεδυμένη τη στολή, μεταξύ άλλων, των λατινικών χαρακτήρων στέκεται

όρθια πάνω στο «άρμα» του… Έλληνος Λόγου ως «αρχηγός πληρώματος »!

Μια εβδομάδα πριν τη μεγάλη παρέλαση.Χαίρε Πάτρα!

 

Καλή Κυριακή σε όλους.

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 57 από 57«Πρώτη<495051525354555657

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
11/8H καλή μέρα από το πρωί φαίνεται — Μετεκλογικά 'τροχιοδεικτικά'