Αληθές ή ...Άληθες ;
cell
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


2007 αναγνώστες
Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015
02:24

Πουθενὰ δὲν ἀναφέρει ὁ Ἰσοκράτης (οὒτε ἂλλος Ἓλλην συγγραφεὺς) ὃτι “Ἓλληνὲς εἰσι οἱ μετέχοντες τῆς Ἑλληνικῆς παιδείας”. Ἡ ρῆσις αὐτὴ, τὴν ὁποίαν κατά κόρον ἐξεμεταλεύθησαν τὰ Μ.Μ.Ε., εἶναι χαλκευμένη, παράφρασις, παρερμηνεία, διαστρέβλωσις τοῦ 50οῦ ἐδαφίου απὸ τὸν “Πανηγυρικὸν” τοῦ Ἰσοκράτους, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν πραγματικότητα διατυπώνει, σαφῶς, τελείως αντίθετη ἒννοια. (Γι’ αὐτὸ δὲν ἐπιθυμοῦν κάποιοι νὰ διδάσκωνται τὰ ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ εις τὰ σχολεῖα: γιὰ νὰ μποροῦν διάφοροι ἐπιτήδειοι, νὰ ἐρμηνεύουν τὰ ἀρχαῖα κείμενα ὃπως τοὺς βολεύει).

Ὁ Ἰσοκράτης, λοιπὸν, πλέκων τὸ ἐγκώμιον τῆς πνευματικῆς αἲγλης τῶν Ἀθηνῶν, γράφει ἐπὶ λέξει:

[50] τοσοῦτον δ᾽ ἀπολέλοιπεν ἡ πόλις ἡμῶν περὶ τὸ φρονεῖν καὶ λέγειν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ὥσθ᾽ οἱ ταύτης μαθηταὶ τῶν ἄλλων διδάσκαλοι γεγόνασιν, καὶ τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνομα πεποίηκεν μηκέτι τοῦ γένους, ἀλλὰ τῆς διανοίας δοκεῖν εἶναι, καὶ μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας ἢ τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας.

“…. ΤΟΣΟΥΤΟΝ Δ’ ΑΠΟΛΕΛΟΙΠΕΝ Η ΠΟΛΙΣ ΗΜΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟ ΦΡΟΝΕΙΝ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΩΣΘ΄ ΟΙ ΤΑΥΤΗΣ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΓΕΓΟΝΑΣΙΝ, ΚΑΙ ΤΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΝΟΜΑ ΠΕΠΟΙΗΚΕ ΜΗΚΕΤΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ ΔΟΚΕΙΝ ΕΙΝΑΙ, ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΛΕΙΣΘΑΙ ΤΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ Η ΤΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ.”

Τὸ ρῆμα “πεποίηκε” καὶ τὸ τὸ ἀπαρὲμφατον “δοκεῖν”, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ὁ Ἰσοκράτης, δὲν ἒχουν τεθῆ τυχαίως. Ὃπως παρατηρεῖ καὶ ὁ σχολιογράφος τῶν Κωδίκων, ὁ Ἰσοκράτης πάντοτε “σαφεῖ τῇ λέξει κέχρηται” (vita 1.10). Σημειωτέον δὲ, ὃτι συνεπλήρωνε καὶ ἐτελειοποιοῦσε τὸν “Πανηγυρικὸ” περισσότερο ἀπὸ δέκα ἒτη, προκειμένου νὰ τὸν ἀπαγγείλη κατὰ τὴν ἑκατοστὴν Ὀλυμπιάδα – τὸ 380 π.ν.χ.-, ὃπου, ὡς γνωστὸν, συμμετεῖχον ΜΟΝΟΝ Ἓλληνες.

Τὸ ρῆμα “ποιῶ” σημαίνει κατασκευάζω, φτιάχνω, δημιουργῶ.Τό μέσον (μέση φωνὴ) “ποιούμαι” σημαίνει ὑπολαμβάνω, νομίζω: “συμφορὰν ποιοῦμαι” = θεωρῶ ὡς συμφορὰν (ἀνάλογες σημερινὲς ἐκφράσεις: “περιποιημένη συμπεριφορὰ”, “κατασκευασμεύνη ὑπόθεσις”, “φτιαχτὸ ζήτημα”.
Τὸ δὲ ρῆμα “δοκῶ” σημαίνει ὑποθέτω, νομίζω, φαντάζομαι: δοκεῖ = φαίνεται, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν πραγματικότητα. “Τά δοκούντα –μόνον – τῷ δοκοῦντι εἶναι ἀληθῆ” τονίζει ὁ Πλάτων εἰς τὸν διάλογον “Θεαίτητος” (158 Ε).

Ὁ Ἰσοκράτης λοιπὸν ἁπλῶς διαπιστώνει:
“Ἡ πόλις μας (δηλαδή αἱ Ἀθῆναι, ἡ Ἑλλὰς Ἑλλάδος κατὰ τὸν Θυκυδίδη), τόσον ἒχει ἀφήσει πίσω της (“ἀπολέλοιπε”, “ἐξεπέρασε”) ὡς πρὸς τὴν φρόνησιν τοὺς ἂλλους ἂνθρώπους, ὣστε οἱ μαθηταὶ αύτῆς ἒγιναν διδάσκαλοι ἂλλων καὶ τὸ ὂνομα τῶν Ἑλλήνων πεποίηκε ( = ἐδημιούργησε τὴν πεποιημένην, πλαστὴν ὲντύπωσιν) δοκεῖν εἶναι ( =νὰ φαίνεται ὃτι εἶναι –δίχως ὃμως νὰ εἶναι) χαρακτηριστικὸν ὂχι πιὰ τοῦ γένους ἀλλὰ τῆς διανοίας καὶ νὰ ἀποκαλοῦνται Ἓλληνες (δὲν τοὺς ἀποκαλοῦμε ἐμεῖς) μᾶλλον οἱ μετέχοντες τής ἡμετέρας ἐκπαιδεύσεως παρὰ (οἱ μετέχοντες) τῆς κοινῆς φύσεως ( =γεννήσεως, καταγωγῆς).

Δηλαδὴ, κάτι παρόμοιο μὲ αὐτὸ ποὺ γίνεται σήμερα μὲ τοὺς καθηγητὲς ξένων γλωσσῶν. Οἱ μαθηταὶ λένε: “ἡ γαλλίδα”, “ἡ γερμανίδα”, “ὁ ἂγγλος”, κ.ο.κ., ἐννοώντας τοὺς -Ἓλληνες- καθηγητὰς, οἱ ὁποῖοι διδάσκουν αὐτὲς τὶς γλῶσσες.

Γι’αὐτὸ ἀκριβῶς ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα ἐτακτοποίησε τὸ ἀνεφυὲν πρόβλημα, καθορίζοντας ὡς “ἑλληνίζοντας” (καὶ ὂχι “Ἓλληνας”) τοὺς ξένους τοὺς διδάσκοντας ἑλληνικὰ. Ἒτσι ἒχομε τοὺς “ἑλληνίζοντας” Ἰουδαίους, δηλαδὴ τοὺς ὁμιλοῦντας τὴν Ἑλληνικὴν, καὶ γενικῶς τοὺς συγγραφεῖς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ κράτη τῆς Ἀνατολῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς Δύσεως, ὡμιλοῦσαν, ἒγγραφον καὶ ἐδίδασκον τὰ Ἑλληνικὰ.

“Ἑλληνιστὴς” μέχρι σήμερα, εἶναι ὁ ἑλληνόγλωσσος ἀλλοδαπὸς, ὁ καθηγητὴς τῶν Ἑλληνικῶν. Λόγου χάριν, ἡ Γαλλίδα ἑλληνίστρια Ζακλὶν ντὲ Ρομιγὺ, ὁ Ἱσπανὸς ἑλληνιστὴς Φεδερίκο Σαγρέδο, ὁ Ἱσπανὸς ἑλληνιστὴς Χουὰν Κοντὲρχ, καθηγητὴς εἰς τὸ πανεπισήμιο st. Andrews τῆς Σκωτίας, ὁ ὁποῖος ἀναγράφει εἰδήσεις στὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ γλῶσσα, στὸν ἱστοχῶρο του http://www.akwn.net/ κ.ἂ*

* βλ. και Pedro Olalla.

Καὶ γιὰ νὰ μὴν ὑπάρξη τυχὸν παρεξήγησις γύρω ἀπὸ τὴν λέξι “μαθηταὶ” (οἱ ταύτης μαθηταὶ γεγόνασι διδάσκαλοι τῶν ἂλλων) διευκρινίζομε ὃτι οἱ μαθηταὶ οἱ ὁποίοι συνέρρεον εἰς τὶς Σχολὲς τῶν Ἀθηνῶν δὲν ἦσαν μόνον Ἓλληνες, ἀλλὰ καὶ ξένοι ἀπὸ Ἀνατολὴ καὶ Δύσι. Αὐτοὶ, γυρίζοντας στὶς πατρίδες των, ἐδίδασκον ἑλληνικὰ ὡς “Ἓλληνες διδάσκαλοι” καὶ μετέπειτα “ἑλληνοδιδάσκαλοι”.

(Απόσπασμα επιστολής τής εξαιρέτου φιλολόγου Άννας Τζιροπούλου – Ευσταθίου, πρός τόν πρόεδρον τής Δημοκρατίας κ. Κ. Στεφανόπουλο, τήν 6η Νοεμβρίου 2000)

Σημείωση Φιλίστωρος: παραθέτω την φιλολογική αυτή προσέγγιση της κας Τζιροπούλου-Ευσταθίου για να υποστηρίξω αυτό που γνωρίζουν όλοι όσοι έστω λίγο έχουν ασχοληθεί με τα θέματα της Αρχαίας Ελλάδας. Οτι δηλαδή οι πόλεις-κράτη της Αρχαίας Ελλάδας ήταν βαθύτατα «ρατσιστικές» κοινωνίες για τα σημερινά δεδομένα. Στην Αθήνα οι «μέτοικοι» δεν αποκτούσαν ΠΟΤΕ δικαιώματα Αθηναίου πολίτη όσα χρόνια και αν έμεναν στην Αθήνα ενώ πλήρωναν βαρύτατους φόρους. Στην Σπάρτη απλώς απαγορευόταν να μετοικίσει κανείς.


Τασία Χριστοδουλοπούλου: «Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευτεί να αποδώσει την ελληνική ιθαγένεια1 σε όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα, τη λεγόμενη δεύτερη γενιά μεταναστών».

1:  Ιθαγένεια -> ιθύς+γένος -> ευθύς(-έως) προς το γένος, όπερ: Η ιθαγένεια αμιγώς κληρονομείται δια της εκ γονέων γονιδιακής προίκας στο τέκνο και δεν αποδίδεται. Εν αντιθέσει με την -δυνάμει* αποδιδόμενη και σε αλλογενείς- υπηκοότητα(επίκτητη περιβαλλοντική συνισταμένη εγχωρίου γλώσσας, ήθους, έθους, παιδείας κλπ) . Περί σεβασμού στην Ελληνική Γλώσσα και στο Έτυμον του Λόγου ...ο λόγος.

Αξιοσημείωτη είναι και η μετεκλογική σ π ο υ δ ή(...;) συνέπειας-αναφοράς στην εν λόγω προεκλογική δέσμευση, μεσούντος του εξαημέρου μεταξύ εκλογών και ...επιστροφής Lazard.

- Τι 'χες Γιάννη μ'...;  - 2011: Η εν λόγω «επιλεγείσα» εταιρεία τιμολογεί 0,015% επί του ονομαστικού ποσού του υπό ανταλλαγή ή και επαναγορά χρέους, σύμφωνα με τον τότε ερωτώντα τα ΔΕΟΝΤΑ και νυν εντολέα της άνω εταιρείας ...κατά τα «ΔΕΟΝΤΑ».

Μ.Πιγκάς: «η Ελλάδα έχει γίνει εργαστήριο για αυτό στο οποίο μπορεί να μετατραπεί όλη η Ευρώπη αύριο».  ...Σύμφωνα με έγκυρες και έμπειρες τραπεζικές πηγές, το μοντέλο συμφωνίας που επιχειρείται με την Ελλάδα και το οποίο θα προβλέπει ανταλλάγματα μόνο έναντι διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, θα αποτελέσει πρότυπο εφαρμογής αμέσως μετά σε χώρες όπως η Ιταλία και η Γαλλία, των οποίων τώρα τα πολύ σοβαρότερα διαρθρωτικά προβλήματα και το χρέος «κουκουλώνονται» λόγω μεγέθους.

 

*:  Ισοκράτης, «περί ειρήνης»-89:

...καίτοι χρὴ πόλιν μὲν εὐδαιμονίζειν μὴ τὴν ἐξ ἁπάντων ἀνθρώπων εἰκῇ πολλοὺς πολίτας ἀθροίζουσαν, ἀλλὰ τὴν τὸ γένος τῶν ἐξ ἀρχῆς τὴν πόλιν οἰκισάντων μᾶλλον τῶν ἄλλων διασῴζουσαν...

...ωστόσο πρέπει κανείς να μακαρίζει όχι εκείνη την πόλη που μαζεύει απερίσκεπτα πλήθος ανθρώπων και τους πολιτογραφεί αδιάκριτα, αλλά εκείνη που εξακολουθεί να διατηρεί την γενιά των ανθρώπων, που την κατοικούσαν από τα χρόνια της ίδρυσή της...

 

5/2/2015: «...το μήνυμά μου είναι ότι δεν θα προωθήσουμε τα συμφέροντα του μέσου Έλληνα(...;) αλλά του μέσου Ευρωπαίου...»


Ο Θεμιστοκλής, κατά τον Ηρόδοτο, είχε καθοδηγήσει τον δήμο να αποφασίσει την ποινή του θανάτου για τους απεσταλμένους του Ξέρξη, μόνο και μόνο γιατί βάρβαροι όντες χρησιμοποίησαν την Ελληνική γλώσσα. Από μόνος του δε ο όρος «βάρβαρος» που χρησιμοποιούσαν συχνά οι Έλληνες ήταν «ρατσιστικός» καθώς συνόψιζε έναν πολιτικό διαχωρισμό μεταξύ Ελλήνων και αλλόφυλων σε μια εποχή που δεν υπήρχε Ελληνικό Έθνος με τα σημερινά του χαρακτηριστικά, και ο υπόλοιπος Αρχαίος μη ελληνόφωνος κόσμος ήταν ομοίως κατακερματισμένος. Να σημειωθεί ότι στους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν συμμετείχαν βάρβαροι. Η επιλογή του Ισοκράτη ως προοδευτικού υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Αρχαίων απολίτιστων μόνο απορία μπορεί να μας προκαλέσει. Στόχος της πολιτικής του Ισοκράτη για τουλάχιστον 20 χρόνια υπήρξε η συνένωση όλων των Ελλήνων υπό έναν Αρχηγό και η εκστρατεία στην Ανατολή για να τιμωρήσουν τους Πέρσες. Ο γνωστός φιλόλογος Παναγής Λεκατσάς σε μια έρευνα του την εποχή του μεσοπολέμου αναφέρει τον Ισοκράτη ως «ιμπεριαλιστή»….» πηγή

 


 

     

           He lives and he reigns(Ζεί καί βασιλεύει)
       Composed, arranged, produced & performed by Stamatis Spanoudakis

*: ...ἔοικε δ’ Ἀλέξανδρος οὐ μόνον τὸν ἠθικὸν καὶ πολιτικὸν παραλαβεῖν λόγον, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀποῤῥήτων καὶ βαθυτέρων διδασκαλιῶν, ἃς οἱ ἄνδρες ἰδίως ἀκροατικὰς καὶ ἐποπτικὰς προσαγορεύοντες οὐκ ἐξέφερον εἰς πολλούς, μετασχεῖν. ἤδη γὰρ εἰς Ἀσίαν διαβεβηκώς, καὶ πυθόμενος λόγους τινὰς ἐν βιβλίοις περὶ τούτων ὑπ’ Ἀριστοτέλους ἐκδεδόσθαι, γράφει πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ φιλοσοφίας παῤῥησιαζόμενος ἐπιστολήν, ἧς ἀντίγραφόν ἐστιν: «Ἀλέξανδρος Ἀριστοτέλει εὖ πράττειν. οὐκ ὀρθῶς ἐποίησας ἐκδοὺς τοὺς ἀκροατικοὺς τῶν λόγων· τίνι γὰρ δὴ διοίσομεν ἡμεῖς τῶν ἄλλων, εἰ καθ’ οὓς ἐπαιδεύθημεν λόγους, οὗτοι πάντων ἔσονται κοινοί; ἐγὼ δὲ βουλοίμην ἂν ταῖς περὶ τὰ ἄριστα ἐμπειρίαις ἢ ταῖς δυνάμεσι διαφέρειν. ἔῤῥωσο»Βίοι Παράλληλοι: Αλέξανδρος

        -.-

Το σχόλιό σας
730 αναγνώστες
Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015
01:50

 Απ' το κακό και τ' άδικο διωγμένο
 κι όπως ενήστευες τη δίκοπη ζωή,
σε βρήκα ξαφνικά σημαδεμένο
 να σ' έχει ο κάτω κόσμος ξεγραμμένο
 κι ο πάνω κόσμος να 'ναι οι τροχοί
  που σ' έχουν στα στενά κυνηγημένο...

 Και πήρες του καιρού τ' αλφαβητάρι
και της αγάπης λόγια φυλαχτό,
για να βρει πάλι ρίζα το χορτάρι
και πήρες την ελπίδα και τη χάρη,
ψηλά να πας να χτίσεις κιβωτό
με την ελπίδα μόνο και τη χάρη...

Μα πως να μην ξεχάσεις την αυλή σου
και την παλιά τη γνώμη καθενός,
όσους κρυφά περπάτησαν μαζί σου
να σημαδεύουν πάλι τη ζωή σου
και να σαι το πουλί κι ο κυνηγός
στις μαύρες λαγκαδιές του παραδείσου...

Κρυφά και φανερά σ' ακολουθούνε
οι συμμορίες κι οι βασανιστές
και ψάχνουν μέρα - νύχτα να σε βρούνε,
μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε
γιατί ποτέ δεν ήταν ποιητές,
το χώμα που πατούν να προσκυνούνε.

Παραμονή των εθνικών εκλογών της 25ης Ιαν 2015

 

    Ποίηση: Μάνος Ελευθερίου
    Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
     Ερμηνεία: Γιώργος Μεράντζας(→live)

    -.-

    

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
986 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014
17:59

Το επιβατηγό-οχηματαγωγό «Ηράκλειον» της εταιρίας Αφών Τυπάλδου, που είχε αποπλεύσει από τα Χανιά με προορισμό τον Πειραιά, βυθίζεται κοντά στη νησίδα Φαλκονέρα το βράδυ της 7ης προς την 8η Δεκεμβρίου 1966 και πνίγονται πάνω από 200 επιβάτες.

      

Αρχικά, βωβά πλάνα από την επιχείρηση διάσωσης, εναέριες λήψεις πάνω από την περιοχή του δυστυχήματος κατά τη διάρκεια ερευνών για επιζώντες, νυχτερινά πλάνα από τη μεταφορά ναυαγών στο λιμάνι του Πειραιά με τη βοήθεια πολεμικού σκάφους ενώ ο φακός εστιάζει σε πρόσωπα επιζώντων που περισυνέλεξε.   Σκηνές από την αναμονή του συγκεντρωμένου πλήθους των συγγενών στο λιμάνι του Πειραιά και στιγμιότυπα από την αποβίβαση ζωντανών ναυαγών και πτωμάτων. Στη συνέχεια, ακούγονται οι αφηγήσεις διασωθέντων από το Τζάνειο Νοσοκομείο όπου είχαν μεταφερθεί, που περιγράφουν τη στιγμή της βύθισης του πλοίου.

~48 χρόνια πριν...

Μία από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες στις ελληνικές θάλασσες. Συνέβη τις πρώτες πρωινές ώρες της 8ης Δεκεμβρίου 1966, κοντά στην βραχονησίδα Φαλκονέρα (23 ν.μ. βορειοδυτικά της νήσου Μήλου), όταν το επιβατηγό – οχηματαγωγό πλοίο «Ηράκλειον», που εκτελούσε το δρομολόγιο Χανιά – Πειραιάς, βυθίστηκε, λόγω μετατόπισης φορτίου, με αποτέλεσμα να βρουν το θάνατο 224 άνθρωποι.

Το πλοίο είχε ναυπηγηθεί στη Γλασκόβη το 1949 ως δεξαμενόπλοιο με το όνομα «Λέστερσαϊρ», για λογαριασμό αγγλικής εταιρείας. Είχε χωρητικότητα 8.922 κόρων, μήκος 498 πόδια, πλάτος 60 πόδια, βύθισμα 36 πόδια και ανέπτυσσε ταχύτητα 17 κόμβων. Το 1964, μετά τη μετασκευή του σε οχηματαγωγό, περιήλθε στην κραταιά εταιρεία των Αδελφών Τυπάλδου («Typaldos Lines») και από το 1965 δρομολογήθηκε στις ακτοπλοϊκές γραμμές της Κρήτης, με δυνατότητα μεταφοράς 1.000 επιβατών και 300 αυτοκινήτων.

Για τη μετατροπή του σε οχηματαγωγό είχε απαιτηθεί η αφαίρεση των υποκαταστρωμάτων και έρματος βάρους 200 τόνων για να γίνει το γκαράζ, με αποτέλεσμα την ανύψωση του μεσοκεντρικού βάρους και τη μείωση της ευστάθειάς του. Πάντως, είχε πάρει άδεια πλοϊμότητας από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας.

Το «Ηράκλειον» επρόκειτο να αποπλεύσει στις 7 το βράδυ της 7ης Δεκεμβρίου 1966 από το λιμάνι της Σούδας, με προορισμό τον Πειραιά. Το δρομολόγιο καθυστέρησε περίπου 20 λεπτά, εξαιτίας της καθυστερημένης άφιξης στο λιμάνι ενός φορτηγού ψυγείου, βάρους 25 τόνων, το οποίο μετέφερε εσπεριδοειδή. Ο λιμενάρχης Χανίων εξέφρασε επιφυλάξεις για την είσοδο του φορτηγού στο πλοίο, λόγω του βάρους του. Ακολούθησαν διαβουλεύσεις και οι αντιρρήσεις του κάμφθηκαν. Το μοιραίο, όπως αποδείχθηκε, ψυγείο-φορτηγό φορτώθηκε βιαστικά, χωρίς να τηρηθούν οι προβλεπόμενοι κανόνες ασφαλείας. Το πλοίο αναχώρησε για τον προορισμό του στις 7:20 το βράδυ, με καπετάνιο των Εμμανουήλ Βερνίκο. Μετέφερε 206 ταξιδιώτες και 65 μέλη του πληρώματος.

Ο καιρός ήταν βροχερός και στο Αιγαίο έπνεαν άνεμοι 8 έως 9 μποφόρ, σύμφωνα με το σήμα που έφθασε στο Λιμεναρχείο Χανίων στις 8 το βράδυ. Το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του κάτω από δύσκολες συνθήκες, μέχρι τις 2 τα ξημερώματα της 8ης Δεκεμβρίου. Την ώρα αυτή βρισκόταν κοντά στη βραχονησίδα Φαλκονέρα, στα όρια του Κρητικού με το Μυρτώο Πέλαγος, και ο κλυδωνισμός του πλοίου έγινε έντονος.

Το βαρύ φορτηγό – ψυγείο, που ήταν λυμένο, παλινδρομεί εγκάρσια και συγκρούεται με δύναμη με τα πλευρικά τοιχώματα και την πόρτα εισόδου, μέχρι που με ένα δυνατό χτύπημα σπάει τη μία από τις δύο μπουκαπόρτες, δημιουργώντας ένα ρήγμα 17 τ.μ. Τα νερά εισβάλουν ορμητικά και ο ασυρματιστής μόλις που προλαβαίνει να εκπέμψει σήμα κινδύνου στις 2:06 π.μ: «SOS, από Ηράκλειον, στίγμα μας 36° 52′ B., 24° 08 A., Βυθιζόμαστε.» Και μετά η σιγή. Το πλοίο βυθίζεται μέσα σε λίγα λεπτά σε βάθος 600 – 800 μέτρων. Πολλοί παγιδεύονται στις καμπίνες, μερικές δεκάδες πέφτουν στη θάλασσα.

Το σήμα κινδύνου κινητοποιεί πολεμικά και εμπορικά πλοία, αλλά φτάνουν αργοπορημένα στο σημείο του ναυαγίου, λόγω της θαλασσοταραχής. Γύρω στις 10 το πρωί μια «Ντακότα» με συγκυβερνήτη τον βασιλιά Κωνσταντίνο υπερίπταται του σημείου του ναυαγίου και εντοπίζει το μοιραίο φορτηγό – ψυγείο να επιπλέει. Ο Τύπος θα μιλήσει για κίνηση εντυπωσιασμού του βασιλιά, αλλά υπάρχει και η εκδοχή ότι πήγε αυτοπροσώπως στο σημείο για να καταρρίψει τους ισχυρισμούς της Τουρκίας, ότι η Ελλάδα αδυνατεί να παράσχει βοήθεια σε κινδυνεύοντα σκάφη στο Αιγαίο. Τα συνεργεία διάσωσης και τα πλοία που έσπευσαν στον τόπο του ναυαγίου χτενίζουν την ευρύτερη περιοχή και κατορθώνουν να περισυλλέξουν μόνο 47 επιζώντες και 25 σορούς.

Γύρω στις 12 το μεσημέρι, όλη η Ελλάδα γνωρίζει για το τραγικό συμβάν και δεκάδες άνθρωποι συρρέουν στα γραφεία της εταιρείας Τυπάλδου σε Χανιά και Πειραιά για να μάθουν για την τύχη των αγαπημένων τους προσώπων. Η κυβέρνηση Στεφανόπουλου (3η κυβέρνηση «Αποστατών») κηρύσσει πένθος για μία εβδομάδα.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων εκείνης της ημέρας αναφέρονταν στην αποδοκιμασία του Γεώργιου Παπανδρέου προς τον Ανδρέα για τη στάση του σε σχέση με τους Λαμπράκηδες, στη δίκη του «Ασπίδα», στις απολογίες των Εμμανουηλίδη και Κοτζαμάνη για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και τα μεγαλεπίβολα σχέδια της κυβέρνησης για τη μετατροπή της Ελευσίνας σε βιομηχανικό λιμάνι. Αμέσως, όλες σχεδόν οι εφημερίδες κυκλοφορούν έκτακτα παραρτήματα για το τραγικό συμβάν.

Η βύθιση του σκάφους, σύμφωνα με τους ειδικούς, υπήρξε ακαριαία, λόγω παραλείψεων στους όρους ασφαλείας: κακή φόρτωση των αυτοκινήτων, ελλιπής κατασκευή του συστήματος ασφάλειας της «μπουκαπόρτας», έλλειψη συστήματος εκροής των εισερχομένων υδάτων και υψηλή ταχύτητα του πλοίου πάρα τη θαλασσοταραχή, για τη διατήρηση της φήμης του ως του ταχύτερου οχηματαγωγού της γραμμής Κρήτης.

Το ναυάγιο του «Ηράκλειον» αφύπνισε το ελληνικό κράτος, που προχώρησε

  • στη δημιουργία του θαλάμου επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στο Υ.Ε.Ν
  • και τη θεσμοθέτηση του απαγορευτικού απόπλου για τα επιβατηγά πλοία.

Το ναυάγιο προκάλεσε

  • την κατάρρευση της Typaldos Lines, που κυριαρχούσε τότε στην εγχώρια ακτοπλοΐα,
  • μπήκαν οι πρώτες ιδέες δημιουργίας Ναυτιλιακών Eταιρειών Λαϊκής Βάσης(Grimaldi -…ΜΙΝΩΙΚΕΣ,  Βαρδινογιάννη&Piraeus(εσχάτως, βλ. και εδώ) -…ANEK)1

Η δίκη των κατηγορουμένων άρχισε στις 19 Φεβρουαρίου 1968 στο Κακουργιοδικείο Πειραιά. Είχε προηγηθεί μια σειρά αποκαλύψεων σχετικά με βαρύτατες ευθύνες του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας στην έκδοση πλαστογραφημένων πιστοποιητικών αξιοπλοΐας του σκάφους. Στο εδώλιο κάθισαν τέσσερα στελέχη της πλοιοκτήτριας εταιρίας.

H απόφαση του δικαστηρίου εξεδόθη στις 21 Μαρτίου του ιδίου έτους. Με ποινές φυλάκισης από πέντε ως και επτά έτη τιμωρήθηκαν ο εκ των ιδιοκτητών του «Ηράκλειον» Xαράλαμπος Τυπάλδος, ο διευθυντής της εταιρείας Παναγιώτης Κόκκινος και δύο αξιωματικοί του πλοίου. Οι ποινές ξεσήκωσαν αντιδράσεις από την πλευρά των συγγενών, οι οποίοι τις θεώρησαν πολύ επιεικείς. Στις 9 Ιανουαρίου 1969 ο δικαστικός φάκελος της υπόθεσης έκλεισε οριστικά, καθώς ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση αναίρεσης των τεσσάρων, οι οποίοι είχαν καταδικασθεί και σε δεύτερο βαθμό για το δυστύχημα...

sansimera.gr


1

28 Δεκ 2014

Συνεχίζεται η μεγάλη επιχείρηση διάσωσης των επιβαινόντων στο επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο Norman Atlantic(…μετασκευασθέν φορτηγό τροχηλάτου φορτοεκφορτώσεως-Ro-Ro, ναυλωθέν υπό ΑΝΕΚ, στην θέση της «φερράρι» της Αδριατικής, ονόματι Hellenic Spirit. Από 19/12/2014 αποσυρθείσης στα «πιτς»…) όπως και οι προσπάθειες ρυμούλκησής του, πιθανότατα στο Πρίντεζι της Ιταλίας. Μέχρι στιγμής έχουν διασωθεί 175 άτομα, ενώ ένας Έλληνας έχασε τη ζωή του, καθώς εγκλωβίστηκε στη σκάλα διαφυγής του πλοίου.

Όλα ξεκίνησαν τα ξημερώματα της Κυριακής, 28 Δεκ 2014, όταν στο γκαράζ του πλοίου εκδηλώθηκε πυρκαγιά, ενώ έπλεε με 478 επιβαίνοντες 45 ναυτικά μίλια από την Κέρκυρα, με προορισμό την Αγκόνα.

Στις 05:40 ένας εκ των επιβατών του πλοίου κάλεσε τον διεθνή αριθμό 112, συνδέθηκε με το κέντρο επιχειρήσεων του Λιμενικού και ενημέρωσε... Έχουν περάσει ~ 2ώρες απ' την έναρξη της φωτιάς-4 π.μ. Εικασίες περί καπνού, λίγο μετά τις 2 π.μ, διατυπώθηκαν από οδηγούς επιβιβασθέντες από την Ηγουμενίτσα. Ακολουθούν ~ 4ώρες μέχρις εισόδου του πλοίου, 10π.μ, στην περιοχή ιταλικής ευθύνης διάσωσης. Σε περιβάλλον ισχυρού νοτιά και «συνεννόησης» πλοιάρχου-θαλάμου επιχειρήσεων του ΥΝΑ, καιγομένου του πλοίου. Κατά τον επικεφαλής του εν λόγω θαλάμου, Υπνχο Πατρινό: «Υπήρχε χρονοκαθυστέρηση στην εκτέλεση των εντολών που δίναμε στον πλοίαρχο. Ήταν δύσκολη η επικοινωνία, γινόταν στα αγγλικά και δεν μας έδινε να καταλάβουμε τι συμβαίνει, ακόμη και όταν του μιλούσαμε στην απλή ναυτική γλώσσα».

31 Δεκ 2014

«Ακόμη δεν γνωρίζουμε τι έχουν απογίνει ενενήντα οκτώ επιβάτες του Norman Atlantic» δήλωσε ο εισαγγελέας του Μπάρι Τζιουζέππε Βόλπε.


 

Βλέπε εδώ το χρονικό του δυστυχήματος και της διάσωσης.

Μία από τις βιωματικές προσεγγίσεις των συνθηκών του δυστυχήματος που αναδείχθηκε και μέσα από  τις συζητήσεις στο capital.gr(χρήστης plwtinos):

Ο Γιάννης Βασσάλος, επιβάτης μαζί με τη γυναίκα του, καταγγέλλει τα ελλειπή μέτρα ασφαλείας, την κατάσταση του Norman Atlantic αλλά και τις συνθήκες πάνω στο πλοίο από την ώρα που εκδηλώθηκε η πυρκαγιά: «Αυτό το πλοίο ήταν ένα φορτηγό πλοίο που το έκαναν επιβατικό. Που πληρώνεις τόσα λεφτά για να έχεις μια καμπίνα μικρή και χαμηλή εξυπηρέτηση. Με μισό πλήρωμα Ιταλούς, μισό έλληνες, να μη μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους, ένα αλαλούμ.»

Συναγερμός δεν υπήρξε με τη φωτιά. [στις 5.30 ώρα Ήμασταν στη καμπίνα κι αρχίσαμε να μυρίζουμε κάτι [φαντάσου λοιπόν ότι για να μυρίζεις κάτι απο τους αεραγωγούς του πλοίου(-«λύχνου», δοθέντος ότι μετέφερε αρκετές δεκάδες βυτίων ελαιολάδου, που, σε συνδυασμό με την 'αδράνεια' των συστημάτων πυρόσβεσης, 'συνέδραμε' την πολύωρη συντήρηση της φωτιάς // προσθήκη 19.1.2015: εικόνες γκαράζ) άρα το θέμα έχει γίνει πολύ σοβαρό]. Και Ξαφνικά ακούσαμε [ούτε σειρήνες ούτε τίποτα άλλο, ακούσαμε] μια ανακοίνωση «Το πλήρωμα στη θέση του». [Αυτό ήταν ολο] Βγήκαμε έξω, η εικόνα ήταν τραγική , μόνο δύο έξοδοι κινδύνου στα σωστικά, ο κόσμος σε πανικό. Ανύπαρκτο σε οργάνωση το πλήρωμα. Από τη μια μεριά του πλοίου καίγονταν όλα ήδη, τα σωστικά κλπ. Στα υπόλοιπα σωστικά πλιάτσικο, καμία οργάνωση δεν υπήρχε. Σε δέκα λεπτά άρχισαν τα πατώματα να λιώνουν, άρα το πλοίο έκαιγε πολύ περισσότερη ώρα.

Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις τετράκλινες καμπίνες, για τις οποίες διαμαρτύρονταν οι οδηγοί φορτηγών που κάνουν συνέχεια το δρομολόγιο, με προορισμό την Ευρώπη: «Θα δείτε πόσοι θα είναι νεκροί από τους φορτηγατζήδες που προτίμησαν να κοιμηθούν στο φορτηγό τους μέσα στο γκαράζ, από το να μείνουν στις καμπίνες σαν τα γουρούνια*».

Ο κ. Βασσάλος επέρριψε ευθύνες στην εταιρεία κι έκανε έκκληση: «Στριμώξτε και την ΑΝΕΚ και τους υπόλοιπους, και φτηνά τη γλίτωσαν, αν έπεφτε κόσμος στη θάλασσα θα πέθαινε σε πέντε λεπτά από το κρύο».

* Kατά δήλωση επιβάτη, το εισιτήριό του αφορούσε το "Hellenic Spirit" και ό,τι συνεπάγεται αυτό σε σχέση με το  α γ ο ρ α σ θ έ ν  επίπεδο άνεσης και ασφάλειας θαλασσίου ταξιδίου(βλ. εδώ και εδώ)

Νοείται η αποζημίωση οιασδήποτε βλάβης ή απώλειας -πλην ...της απώλειας ζωής!


 

     

        Μουσική: Σ.Ξαρχάκος
              Στίχοι: Κ.Κινδύνης
          Eρμηνεία: N.Ξυλούρης

       -.-

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
874 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014
18:59

 

 Κάθεται μόνος
και καθαρίζει τ’ όπλο του δίπλα στο τζάκι.

Κανείς δε θά ’ρθει και το ξέρει,
κλείσαν οι δρόμοι από το χιόνι, σαν πέρυσι,
σαν πρόπερσι, Χριστούγεννα και πάλι
και τα ποτά κρυώνουν στο ντουλάπι.
Το τσίπουρο στυφό, το ούζο γάλα
και το κρασί ραγίζει τα μπουκάλια.
Εκείνη τρία χρόνια πεθαμένη.

 
Κάθεται μόνος του δίπλα στο τζάκι,
δεν πίνει, δεν καπνίζει, δε μιλάει.
Στην τηλεόραση χιονίζει,
το στρώνει αργά στο πάτωμα και στο τραπέζι
και στις παλιές φωτογραφίες,
γνώριμα μάτια των νεκρών,
που τον κοιτάζουν απ’ το μέλλον.
Εκείνη τρία χρόνια πεθαμένη
και μόνο το δικό της βλέμμα
έρχεται από τα περασμένα.

 
Κοντεύουνε μεσάνυχτα
και καθαρίζει τ’ όπλο του απ’ το πρωί.
Πώς να του πω «Καλά Χριστούγεννα»,
ευχές δε φθάνουν ως εδώ,
δρόμοι κλεισμένοι, τηλέφωνα κομμένα,
η σκέψη αρπάζεται απ’ το κλαδί της μνήμης,
μα να τρυπώσει δεν μπορεί στη μοναξιά του.
Μια μοναξιά που χτίστηκε σιγά σιγά
μ’ όλα τα υλικά και δίχως λόγια.

Κοντεύουνε ξημερώματα κι ακόμη
γυαλίζει τ’ όπλο του δίπλα στο τζάκι
με αργές κινήσεις σα να το χαϊδεύει.
Μένει στα δάχτυλα το λάδι
αλλά το χάδι χάνεται.
Θυμάται κυνηγετικές σκηνές
με αγριογούρουνα και χιόνια ματωμένα,
πριν γίνει θήραμα κι ο ίδιος
στην μπούκα ενός κρυμμένου κυνηγού,
που τον παραμονεύει αθέατος
αφήνοντας να τον προδίδουν κάθε τόσο
πότε μια λάμψη κάνης,
πότε μια κίνηση στις κουμαριές
κι η μυρωδιά απ’ το βαρύ καπνό του.
Ξέρει καλά ότι κρατάει
μακρύκανο παλιό μπροστογεμές
γεμάτο σκάγια και μπαρούτι μαύρο.
Όταν αποφασίσει να του ρίξει
δε θα προλάβει πάλι να τον δει
πίσω απ’ το σύννεφο της ντουφεκιάς του.

Αν σκέφτεται στ’ αλήθεια κάτι τέτοια,
και δεν τον τιμωρώ εγώ μ’ αυτές τις σκέψεις,
πώς να πλαγιάσει και να κοιμηθεί.
Λέω να γίνω πατέρας του πατέρα μου,
ένας πατέρας που του έτυχε
σιωπηλό και δύστροπο παιδί,
και να του πω μια ιστορία
για να τον πάρει ο ύπνος.

 
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά πάρε και τον πατέρα...
 
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά
πάρε και τον πατέρα· απ’ τις μασχάλες πιάσ’ τονε
σα νά ’ταν λαβωμένος. Όπου πηγαίνεις τα παιδιά
εκεί περπάτησέ τον, με το βαρύ αμπέχωνο
                         στις πλάτες του ν’ αχνίζει.
 
Δώσ’ του κι ένα καλό σκυλί
και τους παλιούς του φίλους, και ρίξε χιόνι ύστερα
άσπρο σαν κάθε χρόνο. Να βγαίνει η μάνα να κοιτά
από το παραθύρι, την έγνοια της να βλέπουμε
στα γαλανά της μάτια, κι όλοι να της το κρύβουμε
                          πως είναι πεθαμένη.

 
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά
πάρε κι εμάς μαζί σου, με τους ανήλικους γονείς,
παιδάκια των παιδιών μας. Σε στρωματσάδα ρίξε μας
μια νύχτα του χειμώνα, πίσω απ’ τα ματοτσίνορα
ν’ ακούμε τους μεγάλους, να βήχουν, να σωπαίνουνε,

να βλαστημούν το χιόνι. Κι εμείς να τους λυπόμαστε
που γίνανε μεγάλοι και να βιαζόμαστε πολύ
να μοιάσουμε σ’ εκείνους, να δούν πως μεγαλώσαμε
                           να παρηγορηθούνε.

Aπό τα «Γυάλινα Γιάννενα» του Μιχ.Γκανά

  

     

     «Σκάρος» // Κλαρίνο: Βασίλης Μπατζής

      -.-

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1349 αναγνώστες
Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014
17:28

    

«Κ' ἐγώ, ἀπὸ τὴν πλευρά μου, πιστεύω πὼς ὅ,τι λέω πάει στὸ βάθος τῶν συνειδήσεων -κάποιων συνειδήσεων- καὶ δημιουργεῖ κριτήρια, στὰ ὁποῖα δὲν ἀντέχει ἡ πολιτικὴ ἀνουσιότητα καὶ κενότητα τῶν φορέων καὶ τῶν κομμάτων καὶ τῶν παρατάξεων καὶ τῶν σχημάτων τοῦ κονφόρμ!

Πιστεύω, ἐντέλει, πὼς λίγο ἀκόμα, ὄχι πολύ, θὰ χορεύουν στὸν Τόπο μας τὶς γελοῖες πολιτικὲς καντρίλλιες τους οἱ κενοί, γιατὶ θὰ ξυπνήσῃ, θὰ ξυπνήσῃ φοβερά, μήν πλανιέστε, ὁ Λαός αὐτός... Ἐγὼ πάντως καὶ θὰ πεθάνω ἀκόμα, ἀλλὰ θὰ κάνω τὸ πᾶν γιὰ νὰ τὸν ξυπνήσω, νὰ τὸν ξεσηκώσω!» ‘Ρ.Ἀποστολίδης, "Κατηγορῶ", σελ. ιγ' // Μνήμη

 

       

Απόσπασμα από το ντοκυμανταίρ με τίτλο «Ο Εμφύλιος μέσα μας»(κλικ στο χειρόγραφο), στο οποίο ο Ρένος Αποστολίδης ξαναβρίσκει τα μέρη που υπήρξε στρατιώτης με την 9η μεραρχία. Ως «επικίνδυνος αριστερός ιδεολόγος και ιδιαιτέρως εύγλωττος»(απεδέχθη όλους τους χαρακτηρισμούς πλην του «αριστερός») εθήτευσε επί 2,5 έτη στην άνω μεραρχία κρούσης. «Έγραψε» 6.000 ορεινά km και συνέγραψε, υπό μορφήν επιστολών1 στην μητέρα του, 5.000 σελίδες βιωματικής απόδοσης του εμφυλίου(«Πυραμίδα 67», 1950).

 

            

             Η εικόνα αλιεύθηκε από εδώ

~70 χρόνια από τα αιματοκυλισμένα Δεκεμβριανά, «δώρον του Υψίστου» σύμφωνα με τον Γ.Παπανδρέου(30 δεύτερασυμφωνία ΓΑΠ-Τσώρτσιλ: δημιουργία ρήξεως με την αριστερά και προϊούσα επέμβαση Σκόμπι) στην Καθημερινή-'48.

1. Η πολυσέλιδη αλληλογραφία του Ρ.Α πραγματώθηκε ανεμπόδιστα ελέω του αξιωματικού Α2, τέως ελασίτη δεινού πολεμιστή που μεταπήδησε στον ΕΣ-9η μεραρχία αφ' ης στιγμής σκοτώθηκε η μητέρα του από αντάρτες(«γράμματα»). 600 «γράμματα» έστειλε ο Α2 στην δική του μητέρα, στον ουρανό.


 

                 

                     «Take Five»

                     -.-

 

 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<34567891011>Τελευταία»

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις
11/8H καλή μέρα από το πρωί φαίνεται — Μετεκλογικά 'τροχιοδεικτικά'