Αληθές ή ...Άληθες ;
cell
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, όπου ημείς ελευθερώσαμε. Ιππέων Πύλου και ΚΑΡΓΑΚΟΥ το άκουσμα, ΣΤ'Δημοτικού το ανάγνωσμα(1955).
898 αναγνώστες
Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011
17:40

                                                      

Στα βράχια της Πνύκας, ο λόγος του Κολοκοτρώνη στους γυμνασιόπαιδες της Αθήνας (Α' Γυμνάσιο) και λοιπούς πολίτες των Αθηνών που τρέξανε να τον ακούσουνε…Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Αιώνας» στις 13.11.1838.

Μερικές από τις παρακαταθήκες του στα νειάτα :                                                                          

«Παιδιά μου! Εις τον τόπον τούτο, όπου εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημιουργούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί και άνδρες, με τους οποίου δεν είμαι άξιος να συγκριθώ, και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις τη μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος μας, και προ αυτού και ύστερα απ’ αυτόν, ο ίδιος επαρατήρησα, και απ’ αυτά να κάμομε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνο ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ’ ημέραν οι δάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήτον σοφοί και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφία των (…)

Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι, και τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν και οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό, τι ημπορούσαν, δια να αλλάξει ο λαός την πίστιν του (…)

Κάθε ημέρα ο λαός ελίγνευε και επτώχαινε.

Εις αυτήν την δυστυχισμένην κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία. Και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανεν τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία, και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους , τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης, και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποία κατάσταση ευρισκόμεθα τότε.

Όθεν μας ήλθε εις το νού να τους μιμηθούμε, και να γίνομε ευτυχέστεροι.. Και έτσι έγινεν και προόδευσεν η Εταιρεία.
                                                       

Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά, ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό, και εκάμαμε την Επανάσταση.

Εις τον πρώτο χρόνο της επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια, και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδο. Και αν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και τη Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμεν και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι, μιάν αρμάδα. Αλλά δεν εβάσταξεν. Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γίνουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη. Από τότε ήρχισεν η διχόνοια, και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα δια τας ανάγκας του έθνους, ή να υπάγει εις τον πόλεμο, τούτος επρόβαλε τον Γιάννη (…) Και επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξ αιτίας της διχονοίας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε και εις τους στερινούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα (…) 

                                      olympia.gr

Παιδιά μου να μην έχετε πολυτέλεια, να μην πηγαίνετε εις τους καφενέδες και εις τα μπιλιάρδα. Να δοθείτε εις τας σπουδάς σας, και καλλίτερα να κοπιάσετε ολίγον δύο και τρεις χρόνους, και να ζήσετε ελεύθεροι εις το επίλοιπο της ζωής σας, παρά να περάσετε τεσσάρους πέντε χρόνους τη νεότητά σας, και να μείνετε αγράμματοι. Να σκλαβωθείτε εις τα γράμματά σας. Να ακούετε τις συμβουλές των διδασκάλων και γεροντοτέρων, και, κατά τη παροιμία, μύρια ήξευρε και χίλια μάθαινε. Η προκοπή σας και η μάθησή σας να μη γίνει σκεπάρνι μόνο δια το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της Κοινότητος, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας. Εγώ, παιδιά, μου κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων έμεινα αγράμματος, και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοί σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, διά να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ’ ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθεί η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέρα των Αγίων Ασωμάτων [13.10] θέλει διαδεχθεί η νύχτα και η αυρινή ημέρα.

Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, όπου ημείς ελευθερώσαμε.»

                                                

Έπειτα από λίγα χρόνια, 4.2.1843, [168 έτη], δε θα τον εύρισκε το έθνος πουθενά. Πουθενά αλλού εξόν από τη μνήμη ενός ολόκληρου λαού. Γιατί μονάχα αν ζήσεις μέσα σ’ αυτή γίνεσαι αθάνατος!

Πηγή : Δ.Φωτιάδη : "ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ. Η ΔΊΚΗ ΤΟΥ."

 


                      

Τραγούδι απο την ταινία "ΟΙ ΙΠΠΕΙΣ ΤΗΣ ΠΥΛΟΥ" σε στίχους και μουσική Νίκου Καλογερόπουλου.

          Ερμηνεύει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.

                       

                                                  

                              Απαντώντας στα δήγματα από τους τότε πολιτικούς, "ΣΑΠΙΟΚΟΙΛΙΑΔΕΣ":

              "Ναι! είμαι μούλος,

             ναι! είμαι γύφτος

                ναι! είμαι γιος της καλογριάς

                  ΌΜΩΣ... είμαι καλύτερος από εσάς"

                                    Καραϊσκάκης σεβνταλής,

                                    Καραϊσκάκης Μπεσαλής.

 


 

ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟ :

 

                                                       

                

        

         σελ. 24...

                  "Ο Γέρος του Μωριά" (Σ.Μελάς).

 

             

               Ομιλία Καργάκου - Προσθήκη 30.3.

Σχόλια

24/03 18:39  zyzzx
Θα 'πιανε αραγε ποτε ,με τα χερια του, μια απο αυτες τις πλαστικες, κινεζικες σημαιες σαν αυτη που κυματιζει εξω απο το πανακριβο Μουσειο της Ακροπολεως η Καλυτερα του Καφενειου της Ακροπολεως.
Το τιποτα εχει ηδη αντικαταστησει το κατι.

24/03 20:25  cell
Σε ό,τι "αγαπούσε", επεφύλασσε θέση κάτω από τα τσαρούχια του...(και νεκρός ακόμη, ως εικάζεται για την τούρκικη σημαία...στον τάφο του).
Για την ιστορία, η σημαία των Κολοκοτρωναίων :
http://www.arcadonxronoi.gr/joomla_1_5_15/images/stories/articles/2010/filo07/article028/flags-1821-5.jpg

Καλησπέρα zyzzx.
25/03 17:10  Λουκρητια
25/03 19:51  cell
Καλησπέρα Λουκρητία ,
ο σύνδεσμος δεν ανοίγει.
25/03 21:39  Λουκρητια
Καλησπερα και Χρονια Πολλα.
Ξανα ο συνδεσμος,απο αλλη σελιδα:
http://www.drseeng.com/2011/03/blog-post_25.html#more

26/03 16:52  cell
Χρόνια Καλά!
Χρόνια Καλά στους Έλληνες όπου Γης...
Για το πλήθος των χρόνων του γένους ή...είδους των ,
καλώς ή κακώς,
δεν περνούν πολλά πράγματα από το χέρι τους,
ως Θεία Προοικονομία θα 'λεγε κανείς,
για την μακροβιότητά του ...ενδεχομένως.

Ωραίος ο drseenG ...
"με τους εχθρούς μας να μην μπορούν να πιστέψουν ότι αυτή η χώρα δε λέει να πεθάνει με τίποτα"...

30/03 12:18  cell
"Τα ρέστα του '21 είμαστε,...τα ψιλά"
Να απελπιζόμαστε; (Κοραής)
Όχι!
Να αγωνιζόμαστε...!(Κολοκοτρώνης)
...
Και τούτο το σκοτείνιασμα ξημέρωμα θα φέρει.

"Καλή Παναγιά
και
Καλή Πατρίδα!"

Σ.Καργάκος.
...

Βλ. συνημμένη ομιλία Καργάκου στην προσθήκη 30.3

Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις