Αληθές ή ...Άληθες ;
cell
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Στον Πάγκο του Χασά...πή. Eurogroup 27/11/2012, European Banking System
806 αναγνώστες
Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012
17:02

Αρχή παιδεύσεως η των ονομάτων επίσκεψις ...

Το θέατρο (δημιουργία και λέξη 100% ελληνική, που χρησιμοποιεί όλος ο κόσμος) ήταν βασικός (και περίπου "μονοπωλιακός") θεσμός ψυχαγωγίας των αρχαίων Ελλήνων. Κάθε κατασκεύασμα από ξύλο, σταθερό και στέρεο, "πηγμένο" στο έδαφος ως σκηνή, πάλκο ή πάγκος είσπραξης των εισιτηρίων, ονομάζονταν στην αρχαία ελληνική γλώσσα "πήγμα", από το αρχαίο ελληνικό ρήμα: πήγνυμι, που σημαίνει εμπήγω, κτίζω, στήνω, στερεώνω ή κατασκευάζω: τραπέζι, πάγκο. Το "πήγμα"= πάγκος χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες όχι μόνον στο θέατρο αλλά και στην πανταχού παρούσα τότε ιερή αγορά, που από τους "φόρους" της έγινε το Ρωμαϊκό "φόρουμ".

Oι Ετρούσκοι και αργότερα οι Λατίνοι-Ρωμαίοι, όταν άκουσαν τις λέξεις αυτές από τους Έλληνες της Ν. Ιταλίας, όπου ήταν η Μεγάλη Ελλάδα, τις αντέγραψαν προσαρμόζοντας τες στα δικά τους φωνητικά χαρακτηριστικά. Το πήγνυμι έγινε: pe-pig-i, και το πήγμα έγινε: pango (banco = τραπέζι ή τράπεζα), δηλαδή ξύλινος πάγκος πάνω στον οποίον κάνουμε τα πάντα, άρα και χρηματικές δοσοληψίες. Νά η ιστορική προέλευση του bank ή banka ως χωρο-τόπος, που έγινε αργότερα, φυσικά, και θεσμός συναλλαγών.

Από τον panco (πάγκο) = τραπέζι, που χρησιμοποιούσαν οι πρώτοι τραπεζίτες ("μπανγκέρηδες"), έγινε το BANK, συνώνυμο ως "πάγκος" με το τραπέζι = τράπεζα... Υπάρχει, επομένως, απόλυτη εννοιολογική "αιτιότητα":

πήγμα = pangos = bank = τραπέζι και τράπεζα, με αφετηρία το "πήγμα" - "πήγνυμι".

  

ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟ 1

 

Ποσειδωνιάταις τοῖς ἐν τῷ Τυρρηνικῷ κόλπῳ τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς Ἕλλησιν οὖσιν ἐκβαρβαρῶσθαι Τυρρηνοῖς ἢ Ῥωμαίοις γεγονόσι καὶ τήν τε φωνὴν μεταβεβληκέναι, τά τε πολλὰ τῶν ἐπιτηδευμάτων, ἄγειν δὲ μιάν τινα αὐτοὺς τῶν ἑορτῶν τῶν Ἑλλήνων ἔτι καὶ νῦν, ἐν ᾗ συνιόντες ἀναμιμνήσκονται τῶν ἀρχαίων ὀνομάτων τε καὶ νομίμων, ἀπολοφυράμενοι πρὸς ἀλλήλους καὶ δακρύσαντες ἀπέρχονται.

Ἀθήναιος

                      Ποσειδωνιᾶται

Τὴν γλῶσσα τὴν ἑλληνικὴ οἱ Ποσειδωνιᾶται
ἐξέχασαν τόσους αἰῶνας ἀνακατευμένοι
μὲ Τυρρηνούς, καὶ μὲ Λατίνους, κι ἄλλους ξένους.
Τὸ μόνο ποὺ τοὺς ἔμενε προγονικὸ
ἦταν μιὰ ἑλληνικὴ γιορτή, μὲ τελετὲς ὡραῖες,
μὲ λύρες καὶ μὲ αὐλούς, μὲ ἀγῶνας καὶ στεφάνους.
Κ᾿ εἶχαν συνήθειο πρὸς τὸ τέλος τῆς γιορτῆς
τὰ παλαιά τους ἔθιμα νὰ διηγοῦνται,
καὶ τὰ ἑλληνικὰ ὀνόματα νὰ ξαναλένε,
ποὺ μόλις πιὰ τὰ καταλάμβαναν ὀλίγοι.
Καὶ πάντα μελαγχολικὰ τελείων᾿ ἡ γιορτή τους.
Γιατί θυμοῦνταν ποὺ κι αὐτοὶ ἦσαν Ἕλληνες -
Ἰταλιῶται ἕναν καιρὸ κι αὐτοί·
καὶ τώρα πῶς ἐξέπεσαν, πῶς ἔγιναν,
νὰ ζοῦν καὶ νὰ ὁμιλοῦν βαρβαρικὰ
βγαλμένοι - ὢ συμφορά! - ἀπ᾿ τὸν Ἑλληνισμό.



(
Κ.Π. Καβάφης, 1906)

[Σημείωσις: Ἡ Ποσειδωνία, ἑλληνικὴ παροικία στὸν Τυρρηνικὸ κόλπο τῆς Ἰταλίας, στὰ τέλη τοῦ 3ου αἰ. π.Χ. ἔγινε ἡ λατινικὴ ἀποικία Paestum.]
πηγή


ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟ 2

 

  

Χωρίς συμφωνία για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους έληξε η μαραθώνια συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης. Αποφασίστηκε νέα συνεδρίαση την ερχόμενη Δευτέρα.(*)

21 Νοεμβρίου 2012 06:07 N

...Εμφανώς απογοητευμένος για τη μη επίτευξη συμφωνίας εμφανίστηκε μετά τη συνεδρίαση, ο πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ. Ερωτηθείς αν είναι απογοητευμένος, ο κ. Γιουνκέρ απάντησε λέγοντας ότι «στην Ευρώπη δεν έχω πια αυταπάτες».

       

          

         Έχουν Φούσκα θα «εισπράξουν» Φόρους

 

        

       30/11/2012 : Η επικεφαλής του ταμείου τόνισε ότι

        «η τραπεζική ένωση είναι η πρώτη προτεραιότητα»

 


(* )

Τα πεπραγμένα του Eurogroup 27/11/2012... Βλ. εδώ 

Περί buy back ομολόγων, τη συναινέσει πλέον των κατόχων των, δια του «European»FSF μέχρι τα 35 λεπτά (...και ούτω βοήσει το ΔΝΤ)... Βλ. εδώ

            

Χρεοκοπία με δόσεις... «... ο σκοπός της σύσκεψης των γιατρών δεν είναι η θεραπεία, όπως ήθελαν να πιστεύουν, αλλά ο μαρτυρικός, επώδυνος θάνατος του ασθενούς...»  Βλ. το πλήρες άρθρο του Βασίλη Βιλιάρδου εδώ.

Το βασανιστήριο της ανάσας, του Πάνου Παναγιώτου εδώ.

 


            


         

           Ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια 

            13:53-17:35 : Απολογία Δικαιόπολι

 

Ένας Αθηναίος αγρότης, ο Δικαιόπολις, απηυδισμένος από τον πόλεμο και το συνεπακόλουθο γεγονός ότι είναι αναγκασμένος να μένει κλεισμένος μέσα στα τείχη της πόλης μακριά από τον αγροτικό του δήμο, είναι αποφασισμένος στην Εκκλησία του Δήμου να επιβάλλει συζήτηση για την σύναψη συνθήκης ειρήνης με τη Σπάρτη. Στη συνέλευση ωστόσο παρελαύνουν καλοπληρωμένοι Αθηναίοι πρέσβεις που μόλις έχουν επιστρέψει από την Περσία και υπόσχονται ανύπαρκτη βοήθεια από το μεγάλο βασιλιά και ο Θέωρος που σέρνει μαζί του έναν πεινασμένο μισθοφορικό στρατό από τη Θράκη· για την ειρήνη ούτε κουβέντα.

Εξάλλου, κάποιος Αμφίθεος, που πρώτος-πρώτος είχε πάρει τον λόγο, υποσχόμενος ότι αν του παρασχεθούν τα αναγκαία εφόδια θα ταξιδέψει στην Σπάρτη και θα συνάψει συνθήκη ειρήνης για την πόλη, είχε εκδιωχθεί σκαιότατα. Αφού ο Δικαιόπολις διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει ελπίδα πραγματοποίησης της επιθυμίας του, καλεί, προτού τελειώσει η συνεδρίαση της εκκλησίας του δήμου τον Αμφίθεο και τον στέλνει στην Σπάρτη, προκειμένου αυτός να συνάψει ιδιωτική συνθήκη ειρήνης μόνο για τον Δικαιόπολι και την οικογένειά του. Ο Αμφίθεος επιστρέφει την στιγμή που κηρύσσεται το τέλος της εκκλησίας, φέρνοντας στον Δικαιόπολι τρία «δείγματα ειρήνης». Οι Αχαρνείς (ο χορός) εξαγριώνονται και είναι έτοιμοι να τον σκοτώσουν, αλλά τον αφήνουν να εκθέσει τα επιχειρήματά του. Ο λόγος του Δικαιοπόλιδος πείθει το ένα ημιχόριο. Ο άλλος μισός Χορός ακόμα εξαγριωμένος, αλλά σε δυσχερή πλέον θέση, καλεί σε βοήθεια τον στρατηγό Λάμαχο. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον κωμικό ήρωα και τον στρατηγό καταλήγει στην ήττα του δεύτερου και στην μεταστροφή του δεύτερου ημιχορίου. Η κωμωδία τελειώνει με το Δικαιόπολι να έχει κερδίσει βραβείο οινοποσίας, ενώ ο Λάμαχος έχει τραυματιστεί σε μάχη με τον εχθρό.

  

 

Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις