Αληθές ή ...Άληθες ;
cell
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Ποιοι, πότε και πως επέτρεψαν στα Σκόπια να αναγνωριστούν ως κράτος με τον όρο «Μακεδονία» στην ονομασία τους -Α'
485 αναγνώστες
Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018
01:35

Ομιλία του Κρις Σπύρου Πρώην Βουλευτή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και πρώην Προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος της Πολιτείας του Νιού Χαμσάϊρ, Η.Π.Α., με θέμα: Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Εκδήλωση των Συλλόγων Θεσσαλών Παπάγου, Πανελλήνιας Οργάνωσης Οικογένειας και Νεότητας, Πανελλήνιας Οργάνωσης Ελληνική Εστία και της Λέσχης Γυναικών // Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων Γυμνασίων Λυκείων, Παπάγου //
Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007, ώρα: 6:00μ.μ.

 

Αγαπητοί Συμπατριώτες μου Θεσσαλοί, Κυρίες και Κύριοι.
Ευχαριστώ τον φίλο μου Στρατηγό Κώστα Πολυχρόνη Τίγκα που πήρε την πρωτοβουλία για την σημερινή συνάντηση και ευχαριστώ και όλους εσάς που ήρθατε να με ακούσετε.
Με σεβασμό, ειλικρίνεια και αίσθημα ευθύνης θα σας ενημερώσω για το ποιοι, πότε και πως απέτρεψαν τον Αμερικανό Πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο να ονομάσει και να αναγνωρίσει το νοτιότερο άκρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και ποιοι, πότε και πως συνέβαλαν ή συνωμότησαν στο να γεννηθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας κράτος-μέλος των Ηνωμένων Εθνών με το όνομα «Μακεδονία» και να μην είναι Ελληνικό.
Θα ακούσετε μια προσωπική διήγηση απόψε για το Μακεδονικό και σας παρακαλώ να δώσετε την δέουσα προσοχή στις λεπτομέρειες και τις ημερομηνίες που θα αναφέρω. Αν θέλετε, κρατήστε μερικές σημειώσεις και στο τέλος της ομιλίας μου θα χαρώ πολύ να απαντήσω στις ερωτήσεις σας.
Κάνω αυτές τις επισημάνσεις γιατί το Μακεδονικό είναι ένα θέμα πολύ λεπτό, μεγάλης εθνικής σημασίας και ευαισθησίας. Όπως θα διαπιστώσετε, συνέταξα την ομιλία μου με ιδιαίτερη προσοχή και με βάση ιστορικά ντοκουμέντα και προσωπικές εμπειρίες.
Κυρίες και Κύριοι, γνώρισα την Μακεδονία από τα λίγα χρόνια που πήγα σχολείο στην Ελλάδα. Έφυγα για την Αμερική 14 ετών πριν από 51 χρόνια.
Έμαθα για την Μακεδονία από τον παππού μου τον Θανάση Σπύρου, ο οποίος το 1910 άφησε την γυναίκα του έγκυο, με τον πατέρα μου στην κοιλιά της, και έφυγε για την Αμερική. Πήρε τρία παιδιά μαζί του και άφησε πίσω στο χωριό τη γιαγιά μου Ελένη με άλλα 4 παιδιά και έγκυο όπως σας είπα.
Έμαθα για την Μακεδονία από αυτόν τον παππού Θανάση Σπύρου που λίγα χρόνια μετά την άφιξή του στην Αμερική ξαναγύρισε στην Ελλάδα να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και των άλλων κατεχομένων ελληνικών εδαφών από τους Τούρκους.
Έξι (6) ολόκληρα χρόνια πολέμησε στη Μακεδονία και στη Μικρά Ασία και δεν ξαναείδε ποτέ τα τρία παιδιά του που άφησε στην Αμερική.
Ξέρω τους Μακεδόνες από τον πατέρα μου τον Κώστα Σπύρου που πολέμησε στην Μακεδονία, στο Ιταλικό μέτωπο και τραυματίας μας διηγιόταν χρόνια μετά για «τα μεγάλα νταούλια» που παίζανε οι Μακεδόνες όταν αυτός έπαιζε το μαντολίνο του στο μέτωπο. Με καμάρι μας έδειχνε φωτογραφίες και μας έλεγε για την φιλοξενία που πρόσφεραν στους στρατιώτες μας οι Μακεδόνες.
Ξέρω τους Μακεδόνες καλά γιατί μεγάλωσα στην Αμερική μέσα στα σπίτια απόδημων Ελλήνων Μακεδόνων, εργάστηκα μαζί τους στα εστιατόρια και στα εργοστάσια της Αμερικής, τους αντιπροσώπευσα στην Βουλή των Αντιπροσώπων στην νέα χώρα που μας υιοθέτησε, την Αμερική.
Ο πρώτος και καλύτερός μου φίλος στην Αμερική είναι απόδημος Μακεδόνας, από τον Πεντάλοφο Κοζάνης. Από την μικρή μου κόρη Σταυρούλα έχω γαμπρό Έλληνα Μακεδόνα από το χωριό Αυγερινό της Κοζάνης.
Το Μακεδονικό το έμαθα από πρώτο χέρι από τον πρώην Υπουργό και «Μακεδονομάχο» Νίκο Μάρτη και κατά την διάρκεια των αγώνων μας στο πολιτικό πεδίο της Αμερικής για να μην αναγνωριστεί το Νότιο μέρος της Γιουγκοσλαβίας, τα Σκόπια, με ονομασία που να περιλαμβάνει τη λέξη «Μακεδονία».
Από το 1993 είναι λίγες οι φορές που έχω μιλήσει δημόσια για το Μακεδονικό. Αποφάσισα να τα πω «χύμα» γιατί βαρέθηκα να ακούω να με ρωτούν οι συμπατριώτες μου Έλληνες στην Γενέτειρα, με αφέλεια και ανενημέρωτοι, «Γιατί εσείς οι Ελληνοαμερικανοί αφήσατε τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο να ονομάσει τα Σκόπια ως Μακεδονία;».
Και να σας πω την αλήθεια νιώθω ντροπή και απογοήτευση όταν βλέπω πολιτικούς ηγέτες, έμπειρους δημοσιογράφους, και πολίτες να συζητούν στα τηλεοπτικά κανάλια απόλυτα ανενημέρωτοι για το Μακεδονικό.
Σας πληροφορώ ότι οι Ελληνοαμερικανοί δεν αφήσαμε ούτε τον πρώτο ούτε τον δεύτερο Τζόρτζ Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Μακεδονία». Θα δείτε στη συνέχεια όμως ποιοι, πώς, και πότε επέτρεψαν στα Σκόπια να αναγνωριστούν ως κράτος με τον όρο «Μακεδονία» στην ονομασία τους.
Προσωπικά το πρώτο βάπτισμα του πυρός για το Μακεδονικό το πήρα πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία, όταν το 1986 έμαθα από τον Νίκο Μάρτη ότι το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είχε εκδώσει εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «Εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ για τις Αμερικανικές Εθνότητες».
Στην εγκυκλοπαίδεια αυτή ο Καθηγητής και συγγραφέας Στέφαν Θέρνστρομ υποστηρίζει ότι υπάρχει Μακεδονική μειονότητα στις ΗΠΑ πέραν των Ελλήνων μεταναστών από την Μακεδονία. Γράφει συγκεκριμένα η εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ. «Ενώ στο παρελθόν μερικοί Μακεδόνες μετανάστες, έλεγαν ότι έχουν Ελληνική καταγωγή, σήμερα οι περισσότεροι νιώθουν ελεύθεροι να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» χωρίς τον φόβο ύπαρξης αντιποίνων από την Ελληνική κυβέρνηση».

Το 1991-1992 προέκυψε πια το Μακεδονικό όπως το ξέρουμε σήμερα.

Μετά το δημοψήφισμα των Σκοπίων, στις 7 Σεπτεμβρίου 1991, για κήρυξη ανεξάρτητου Κράτους στο νοτιότερο άκρο της Γιουγκοσλαβίας με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», συνέβησαν τα ακόλουθα σημαντικά γεγονότα.

Στις 16 Δεκεμβρίου 1991, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρώπης ψήφισε ομόφωνα ότι δεν θα αναγνωρίσουν όνομα για το νοτιότερο άκρο της Γιουγκοσλαβίας που μπορεί να εμπεριέχει «εδαφικές διεκδικήσεις στο μέλλον».
Στις 2 Φεβρουαρίου 1992, οι Υπουργοί εξωτερικών της τότε ΕΟΚ, σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανέθεσαν στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Πορτογαλίας João de Deus Pinheiro να προτείνει λύση για το αίτημα αναγνώρισης των Σκοπίων.
Μετά από μερικούς μήνες διαπραγματεύσεων ο κύριος Πινέϊρο πρότεινε το όνομα «Nova Macedonia». Η πρόταση Πινέϊρο απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Αρχηγών της Ευρώπης (ΕΟΚ) ακριβώς γιατί περιείχε τον όρο «Μακεδονία».
Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής1 κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση των Σκοπίων ως νέου κράτους.
Μετά την συνάντηση των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών ο Πρέσβης παρά τω Προέδρω Πέτρος Μολυβιάτης, ο μέχρι πρότινος Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, διάβασε για τις τηλεοράσεις και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης το ακόλουθο επίσημο ανακοινωθέν των Αρχηγών.
«Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνο εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ’91 με την αυτονόητη διευκρίνηση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη Μακεδονία».
Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη Μακεδονία».
Στις 3 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, τότε Κυβερνήτης της Πολιτείας Arkansas, Μπιλ Κλίντον (Bill Clinton) μετά από πρόταση Ελληνοαμερικανών υποστηρικτών του έκανε την εξής επίσημη γραπτή δήλωση:
«ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ».
Είπε ο κ. Κλίντον: «Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία». Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία». Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης.»
«Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ΄αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας».
Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπιλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κερδίζοντας τις εκλογές από τον τότε Πρόεδρο Τζόρτζ Μπους τον πρεσβύτερο.
Λίγες μέρες μετά άρχισε ένας μαραθώνιος αγώνας να αποτραπεί η έντονη και πιεστική προσπάθεια της απερχόμενης κυβέρνησης Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Τι έγινε τότε… Μετά την ήττα των εκλογών από τον Μπιλ Κλίντον ο Τζόρτζ Μπους2 έστειλε τον Υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Λόρενς Ιγκλμπεργκερ (Lawrence Eagleburger) στην Ευρώπη προκειμένου να πείσει τις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις να αλλάξουν την θέση που ομόφωνα είχαν πάρει στις 27 Ιουνίου 1992 και να αναγνωρίσουν μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες το νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Δηλαδή με ονομασία που περιείχε τον όρο «Μακεδονία».
Από εκπροσώπους της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης επιστρατεύτηκα ως «σημαντικός παράγοντας της εκλογής του Μπιλ Κλίντον» να βοηθήσω.
Εκείνη την εποχή είχα την ιδιότητα του Προέδρου του Δημοκρατικού κόμματος στην Πολιτεία του Νιου Χαμσαϊρ, την πιο σημαντική πολιτεία της Αμερικής για τις Προεδρικές Εκλογές, και είχα μόλις εκλεγεί Πρόεδρος των Εκλεκτόρων του νεοεκλεγμένου Προέδρου Αμερικής Μπιλ Κλίντον στην ίδια πολιτεία. ΟΙ 537 εκλέκτορες είναι αυτοί που τελικά αποφασίζουν στην Αμερική ποιός θα είναι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Στόχος ήταν να μην μπορέσει η Κυβέρνηση Μπους, πριν τη λήξη της θητείας της στις 20 Ιανουαρίου 1993, να πείσει τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να αναγνωρίσουν το αυτοκηρυγμένο νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυθαίρετη αναγνώριση από την κυβέρνηση της Αμερικής θα ήταν άσχετη εφόσον η κυβέρνηση Μπους ήταν πλέον μεταβατική.
Στην Αθήνα, τον Νοέμβριο του 1992, συναντήθηκα στο Γραφείο του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού με τον κ. Πέτρο Παπαγεωργίου, πολιτικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού και με τον κ. Λουκά Τσίλα, τότε σύμβουλο του Πρωθυπουργού για θέματα εθνικής ασφαλείας. Λίγους μήνες αργότερα ο κ. Τσίλας διορίστηκε Πρέσβης της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Επίσης για το ίδιο θέμα συναντήθηκα και με την κα. Ντόρα Μπακογιάννη, τότε Υπουργό Πολιτισμού της Ελληνικής Κυβέρνησης.
Ο κ. Παπαγεωργίου, ο κ. Τσίλας και η κα. Μπακογιάννη τόνισαν την σπουδαιότητα του να αποτραπεί η προσπάθεια της απερχόμενης Κυβέρνησης Μπους να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Ζήτησαν από μένα να βοηθήσω και με τους συμβούλους και συνεργάτες του Μπιλ Κλίντον αλλά και με την ηγεσία της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας και ιδιαίτερα τα στελέχη του Δημοκρατικού κόμματος που συνέβαλαν στην εκλογή του νέου Προέδρου Μπιλ Κλίντον. Μπορώ να πω ότι ήμασταν αρκετοί.
Δέχτηκα να βοηθήσω και πραγματικά μετά από σκληρή προσπάθεια και με την βοήθεια του Μάϊκλ Δουκάκη και πολλών άλλων συναδέλφων στην Αμερική κατορθώσαμε να αποτρέψουμε την προσπάθεια του Τζόρτζ Μπους.
Στην Αμερική συναντήθηκα με τον Μάϊκλ Δουκάκη, έναν ακόμη στενό πολιτικό φίλο και υποστηρικτή του Μπιλ Κλίντον. Ενημέρωσα τον Μάϊκλ Δουκάκη για το σημαντικό θέμα της αναγνώρισης των Σκοπίων από τις Ηνωμένες Πολιτείες με ονομασία που περιείχε το όνομα «Μακεδονία» και του ζήτησα να συμμετάσχει στην προσπάθεια να σταματήσουμε την Κυβέρνηση Μπους.
Ο Μάϊκλ Δουκάκης συμφώνησε να έρθει σε επαφή με τον Άντονυ Λέικ (Anthony Lake) και την Μαντλίν Ολμπραϊτ (Madeleine Albright). Ο Λέικ και η Ολμπραϊτ ήταν κορυφαίοι σύμβουλοι του Μπιλ Κλίντον για θέματα Εξωτερικής πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας στην Προεδρική εκστρατεία του 1992.
Αμέσως μετά την ορκωμοσία ο Πρόεδρος Κλίντον διόρισε τον Άντονυ Λέικ Σύμβουλο για θέματα Εθνικής Ασφαλείας στο Λευκό Οίκο και τη Μαντλίν Ολμπραϊτ Πρέσβη της Αμερικής στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Υπουργό Εξωτερικών.
Ενημέρωσα επίσης πολλούς ακόμη επιφανείς Ελληνοαμερικανούς πολιτικούς ηγέτες, όπως τον Φιλ Αγγελίδη, τότε Πρόεδρο του ισχυρού Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας με περισσότερα από δέκα (10) εκατομμύρια δημοκρατικά μέλη όπως και τον Μάϊκλ Πάνος, Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Πολιτείας Ιντιάνα. Όλοι τους συμφώνησαν να βοηθήσουν.
Με σκληρή επιμονή και με τη βοήθεια πολλών άλλων Ελληνοαμερικανών οι οποίοι ήταν κοντά στον Μπιλ Κλίντον καταφέραμε να σταματήσουμε την προσπάθεια της κυβέρνησης Μπους να φέρει το θέμα της αναγνώρισης των Σκοπίων στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για ψήφισμα, παρότι ο Λόρενς Ιγκλμπεργκερ, τότε Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, προσπάθησε να το κάνει ακόμη και στις 19 Ιανουαρίου 1993 μια μέρα πριν από την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον.
Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι στη χρονική αυτή περίοδο συναντήθηκα αρκετές φορές με τους Συμβούλους του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού και πέρασα και τα Χριστούγεννα του ’92 και την Πρωτοχρονιά του 1993 στην Αθήνα.
Συνέβαλα επίσης και στην προετοιμασία του τότε Έλληνα Υφυπουργού Εξωτερικών Ανδρέα Ανδριανόπουλου, ο οποίος ταξίδευε στη Νότιο Αμερική και στις Ηνωμένες Πολιτείες σε αναζήτηση υποστήριξης από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και από την Ελληνοαμερικανική ηγεσία ενάντια στην προσπάθεια της Κυβέρνησης Μπους.
Στο υπόμνημά μου προς τον κ. Τσίλα με ημερομηνία 31/12/1992 πρότεινα στις Ηνωμένες Πολιτείες ο κ. Ανδριανόπουλος να έρθει σε επαφή με τους Μάϊκλ Δουκάκη, Γερουσιαστή Πολ Τσόγκα, Φιλ Αγγελίδη, Πρόεδρο του Δημοκρατικού Κόμματος Καλιφόρνιας, Μάϊκ Πάνο, Πρόεδρο του Δημοκρατικού Κόμματος Πολιτείας Indiana, Άγγελο Τσακόπουλο, μεγαλοεπιχειρηματία και χρηματοδότη του Μπιλ Κλίντον και του Δημοκρατικού Κόμματος, Νικ Μητρόπουλο, Διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Michael Dukakis και διευθυντή της Σχολής Πολιτικών Επιστημών του Χάρβαρντ και Τζόρτζ Στεφανόπουλο, σύμβουλο επικοινωνίας του Μπιλ Κλίντον στην προεκλογική εκστρατεία και αργότερα εκπροσώπου τύπου του Λευκού Οίκου. Στο υπόμνημά μου συμπεριέλαβα τα τηλέφωνα σπιτιού και τα προσωπικά τηλέφωνα του καθενός τους.
Όπως αργότερα αποδείχτηκε εμείς τα Αμερικανάκια δεν ξέραμε πάρα πολλά για το τι ακριβώς συνέβαινε με το Μακεδονικό θέμα. Είναι τώρα όμως ξεκάθαρο ότι η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν με αντιφατικές στρατηγικές.
Δημόσια και επίσημα η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν να αποτρέψει την Κυβέρνηση Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Παρασκηνιακά όμως η τότε Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε ένα σύνθετο όνομα που θα ήταν κάπως παραδεκτό και θα είχε λιγότερο πολιτικό κόστος. Το σύνθετο όνομα όμως περιείχε και τη λέξη Μακεδονία.
Είναι τώρα προφανές ότι αυτή η στρατηγική εφαρμόστηκε παρασκηνιακά για αρκετό χρονικό διάστημα από τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό. Ακούστε τι είπε σε πρόσφατη δήλωσή του ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Αντώνης Σαμαράς, στην εκπομπή «Οι φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά στο τηλεοπτικό κανάλι «MEGA» στις 16/11/2004.

Συνέχεια στο β' μέρος 

(αμέσως προηγούμενη ανάρτηση)

 


1(Καραμανλής)

Βλ. επίσης 28 Απρ 1992  5 Νοε 1959

2(Μπους)

George H. Scherff, Jr  -κατά τον Otto Skorzeny

 


 

 

            

                 Στίχοι: Μιχάλης Κακογιάννης // Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

                   Ερμηνεία: Στέλιος Καζαντζίδης

                   (συλλογή «Στην Ανατολή» -1974)

           

                  -.-

 

Σχόλια

17/01 11:54  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Μπράβο φίλε cell.
19/01 16:23  cell
Να είσαι καλά Ανήσυχε.
20/01 08:45  zyzzx
Οι ελεεινοί θρεφονται με μίσος .
Οι τρισάθλιοι έχουν απωλέσει οποιαδήποτε αξία η οποία θα μπορούσε να τους καταστήσει ορατούς στα ραντάρ της σύγχρονης κοινωνίας μας.
Αόρατοι όπως είναι δεν προκαλούν καμία βλάβη.

Τι θα συμβεί όμως εάν απο διαβολική σύμπτωση εμφανιστούν μπροστά μας και ζητήσουν το δίκαιωματα τους.

Εμείς δεν θα αναγνωρίσουμε ούτε την ύπαρξη τους.

Μόνο το μίσος μπορεί να τους οδηγήσει στην γη της επαγγελίας.
Δεν υπάρχει κάποια μέση λύση .

Βλέποντας οι ξένοι αυτή την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά μας κινούνται με άπειρες προφυλάξεις κρατώντας συνεχώς ασφαλή τα νώτα τους.

Με αυτή την παράδοξη λογική χάσαμε την Κυπρο.
Έχει θεωρητικώς δεσμευτεί η Θράκη και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
Η Ήπειρος
Η Μακεδονία
Ίσως το Ιόνιο
Και σίγουρα η Κρήτη.

Οι τράπεζες μας χάθηκαν ήδη και πολλά αλλά έχουν θυσιαστεί στο βωμό του μίσους των ελεεινών και τρισαθλιων.

Λένε πως είναι άθεοι και ισχυρίζονται πως είναι Έλληνες.
Ειναι η αντίφαση του παράδοξου.
Και πιστεύουν στον γνωστό Θεό του μίσους .

Βλέποντας όλα αυτά τα περιεργα οι ξένοι , αλήθεια τι συμπέρασμα μπορούν να βγάλουν , όταν την ίδια στιγμή πρέπει πρωταρχικός να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους .

Ίσως σε λίγο καιρό να μαλώνουμε για κάποιο όνομα , κάποιας Ελληνικής περιοχής που τότε πια δεν θα είναι δίκη μας.

Τι να πρωτοθυμηθούμε .

Οι τράπεζες είναι ακόμα κλειστές .

Και μόνο ο Θεός του μίσους έχει χαρεί απο αυτή την εξέλιξη.

21/01 18:34  cell
Γεια σου zyzzx

Κράτος 'δορυφορικό', εχθρικό προς το έθνος...
(ως θα 'λεγε και μια ψυχή)

Η μόνη ίσως χώρα που δεν τιμώρησε τους δωσιλόγους μεταπολεμικά...
(στην «κειμένη μακράν» Κύπρο καιγόταν το βόρειο ήμισυ, στην Αττική καίγονταν τα εγχώρια αρχεία των εν λόγω, ...χάριν εθνικής συμφιλίωσης και -ενδεχομένως- 'πλοηγικής' διαχρονίας των, ενταύθα)

Πολύς λόγος για τα 350- του δημοσίου χρέους
( υπό reprofiling εκ «Παρισίων» έναντι, Κύριος οίδε, τίνων αντιπαροχών πλέον του υπερταμείου...)
ΟΥΔΕΙΣ λόγος για τα απογειωθέντα - από 2015 - βραχυπρόθεσμα των 700+*
( βλ. εξέλιξη 2009-2017 στον προϋπολογισμό 2018... http://bit.do/vraxy-2018 )
* Εν απορία το ελεγκτικό συνέδριο ως προς τους εμπλεκόμενους φορείς και την κατεύθυνση της προϊούσας
ρευστότητας (περί €δισ. ο λόγος).

ΥΓ ...επίσης δορυφορικές είναι, τρόπον τινά, οι έννοιες μίσους-σκότους: απουσία αγάπης-φωτός...
Το σχόλιό σας

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις